In dit kleine houten huisje had Cornelia haar praktijk. Zij zorgde hier voor behoeftige en zieke mensen. Van haar zijn twee schriften bewaard gebleven, één waarin al haar reizen opgeschreven staan die ze met haar ouders maakte, en één waarin ze de namen en gegevens opschreef van de mensen die ze bezocht of die bij haar in het “apotheekje” kwamen om medicijnen, verband, pleisters, drankjes, zalfjes of smeerseltjes te halen.

Cornelia stierf toen ze 20 jaar was. In een overlijdensbericht in de Drachtster Courant, werd zij omschreven als: “Altijd nederig, welwillend, behulp- zaam en mede lijdend, trad zij als een vriendelijke engel de hutten der armoede binnen, om op te beuren en te helpen”.

Cornelia was de laatste van de familie van Lynden. Na haar dood zijn de bezittingen van de familie ondergebracht in de “Cornelia-stichting”. Deze stichting moest hiervan een gratis ziekenhuis voor Friese kinderen in stand houden. Nu doet Lyndensteyn dienst als revalidatiecentrum. Meer over deze geschiedenis.